Zoals verwacht, liep alles anders… December 2019-Maart 2020

All-focus
All-focus

Pfoe in het midden van de strenge Lockdown deze blog schrijven, valt niet mee. Zo zou de tekst moeten gaan over de vier afgelopen maanden van ons leven a la campagne. Dat is nu ineens ook wel een hele tijd. Natuurlijk gebeurde er van alles dat het vermelden waard is en tegelijkertijd is er maar 1 ding waar de wereld nu om draait. En dat leidde af..en terecht…

\

 

 

 

Daarom kort(er):

In December vierden we met zijn vieren Sinterklaas; lootjes, rijmen, surprises en kadootjes. Bij gebrek aan Franse traditie, vernederlandsten we de avond met pepernoten en fondant kikkers en muizen van oma Cilia. Kadootjes waren er van de budgetten uit Obdam/Hoorn/Blokker. Opnieuw stal Bert zijn surprise de show. Na eerdere Eifeltoren, Molen, paardenhoofd waren er nu gefiguurzaagde  naamborden voor op de stal. Uitslover!

Voor Kerst togen we een week naar Hillegom. We ruilden weer met Wil en Neline voor hun comfortabele woning. Gingen in op uitnodigingen voor Kerstdiners en -brunches. Vlogen in razende vaart tussen Noord en Zuid-Holland. En waren ook nog even met ons ‘eigen kluppie’. Lynde en Terra gauw nog nachtje naar vriendinnen. En terwijl Rosa een avondje oppaste, genoten de 4 oudsten enorm van een concert van Wibi Soerjadi.  Voorts reed Renault ons binnen 7 dagen weer ‘huiswaarts’.

IMG-20191227-WA0006

In Le lac vierden we in alle rust Nieuwjaar en bereidden een inmiddels traditionele burenborrel voor. Ook dit jaar was de opkomst weer overweldigend: De parijzenaren van Petit lac, Dugas met aanhang, achterbuurvrouw Ida, tegenoverburen Odette en Christian, Jeaneau en zijn  vrouw. Iedereen met kadootjes aan aardigheid. We wachtten hen op met een goed gedekte tafel, stoelen rondom en een Hollandse weetjesQuiz. Er werd fanatiek meegespeeld. Maar of de hoofdstad van Nederland nou Rotterdam of Amsterdam is….De blotebienebitter diende als prijs en iedereen ging voldaan naar huis. Tot 2021!

En toen waren daar de Kinder- verjaardagen. Eerder al werd Izell 23 en daarna Remo 22 jaar. Wat we op afstand, en rondom de data aanwezig, probeerden mee te vieren met kaartjes en cadeautjes en het zingen door de telefoon. Dat blijven toch wel lastige momenten eerlijk gezegd. Terra die hier in Frankrijk 14 werd kreeg Oma Cilia en Izell op visite. Ook de familie Dugas kwam haar met kleine Pomme (geboren 17-1) verrassen. En dat is dan weer extra leuk. Later vierde zij een partijtje met haar Franse ‘besties’ en voelde ze zich toch echt jarig. Maar tegen de surpriseparty van Lynde sweet 16 kon niets en niemand op. Volkomen onverwacht werd zij uit school opgewacht door BENTE, Oma Cilia, Opa Rem, Oma Joke, Remo en Rosa, Izell en Ome Ron met zijn gezin. Ze trilde van opwinding. Zeer geslaagd!

 

Ergens tussendoor werkten we mee aan een tijdschrift dat het resultaat van de grange-verbouwing in beeld wilde brengen. Superleuk resultaat.

 

En toen kwam het bericht dat Lynde in verband met de Fashion Week naar Parijs mocht komen…. Nou, dat hield wat in. Omdat we nog totale no-no’s zijn op ‘model gebied’ werd het een fikse onderneming. Lynde voorop (met eigen ticket van agency), Izell en Angèle als onzichtbare chaperonnes in haar kielzog. Direct bij vertrek al vertraging met de trein. Eerste afspraken in het gedrang. Dus wij PA’s boden aan om la modèle rechtstreeks naar het buro te laten gaan en wij met onze eigen koffers en tassen ÈN die van Lynde (hutkoffer en tas) met verdere trein, metro en bus naar onze logeerplek. Meteen al spijt en ‘bek af’ maar we hielden de goede zaak voor ogen. En dat bleef het adagium…’Een keer komt het goed. Opgeven is geen optie’.  Dat is dan ook niet gebeurd. Niet door Lynde die eerst 23 afwijzende castings moest ondergaan totdat ze uiteindelijk in 3 outfits, 2 shows mocht lopen (op hels schoeisel. Hoezo??).

IMG-20200402-WA0000

Terra die meerdere keren onze plannen voor ‘dit is jouw dag’  moest laten varen omdat er voor Lynde ineens toch onverwachte activiteiten waren (kom ‘even’ naar dit hotel want een agent uit Londen wil je zien, ojee toch nog ineens een casting, kun je over een half uur aangekleed aan de andere kant van Parijs zijn, jemig, ze willen je hebben, snel een fitting drie hoog achter etc etc). Ook Izell werkte gewillig mee. s’Avonds laat samen  twee uur buiten in een achterstraat wachten met PA 2 omdat de fitting nachtwerk leek te worden en zij direct door moest naar Paris Nord vanwege de nachttrein naar Amsterdam. En zelfs oma Cilia toonde haar uiterst flexibele kant. Slapen met zijn vieren in een 1 kamer studiootje, met Terra naar een mega-shoppingmall buiten Parijs als vorm van oppas omdat het toch allemaal weer even anders liep (Lynde kom nog snel even catwalk-lopen voordat je naar de show gaat, vanavond om 23u nachtbowlen met de andere OMGmodellen en per Uber om 2.00 terug in de kamer). Maar uiteindelijk ook nog een dagje samen Parijs onveilig gemaakt van Sacre Coeur tot Picasso, via een smakelijke warme lunch (voor 13 euro hartje Parijs! waar was het ook alweer precies mam?).  Nadien vertrokken de meisjes terug naar Bert, Oma naar huis en Angèle erachteraan vanwege paar weken werk voor Coloriet  in Dronten.

 

En het gewone leven hier in Le lac…dat ging gewoon door. er werd weer volop geklust door Bert. van zijn eindeloze ‘to do’-lijst konden worden afgestreept:

-Het vervangen van de stabilisatieplaten van het grindpad (200m2!!) waarvan uiteraard pas na aanbrengen en toedekken met dikke laag grind de leverancier toch toegaf dat deze van te lage kwaliteit waren geweest.

-Het leggen van een tegelvloer in de veranda aan het huis, om lekkage in de onderliggende kelder tegen te gaan. Wat nog niet eerder verholpen werd ondanks diverse 100% waterdichte smeersels op zowel de vloer van de veranda en het plafond van de kelder. En in diezelfde veranda zijn houten delen aangebracht op de buitenmuur tegen het huis vanwege de in de (inmiddels allang gedateerde) vergunning opgenomen isolatie-eisen van de verbouwde schuur tot onze huidige woning.

-Het bouwen van een houten tuinkas van de gebruikte kozijnen die Bert steevast weet weg te kapen bij het afval van de plaatselijke kozijnboer. En het verder voorbereiden van de moestuin (400m2) op het aankomende seizoen.

-De voorkant van het huis (vh grange) werd voorzien van lamellen als zonwering. Het grote glasoppervlak maakte dat de kamertemperatuur de afgelopen 2 zomers de 40 graden aantikte. Heerlijk hoor. Een hele verbetering.

-Bij de paarden kwam een afdakje voor de springattributen. Die op hun beurt eerst zorgvuldig waren opgeknapt na aankoop bij ‘een mannetje’ voor ‘weinig’.

-En toen was daar recent nog de pergola in ons eigen tuintje. Vanwege Corona kon alleen gebruik gemaakt worden van materiaal dat nog ergens in en om het huis aanwezig was. Maar dat maakte de pergola er alleen maar mooier op…de oude houten balken van de grange vormen de constructie, de terrastegels werden hergebruikt en van de brokken natuursteen ontstond een bloemenbak.

 

Maar verreweg de grootste klus van alles….gaat over ons nieuwe project…een te verhuren huis in Limoges. Nog net geen type ‘bouwval’  maar minstens evenveel werk. De sleutel kregen we door omstandigheden pas 5 maart. Gelukkig was opa Rem direct daar om samen een week flink ‘huis te houden’. Van het slopen van diverse wanden en wandjes, het leeghalen van het souterrain, verwijderen badkamertjes, 101 ritten naar de déchetterie, muurdoorgangen aanbrengen etc.  Dit alles naar tekening van Neline. En voorts elektriciens en verwarmingsmonteurs (getracht te) ontvangen voor adviezen en offertes.  Met name dit laatste blijkt (niet onverwachts) een struggle…contact krijgen via internet, afspraken maken per telefoon, afspraken überhaupt nakomen danwel op afgesproken plaats, datum en tijd. Waarom trappen we er toch steeds weer in?

Erger nog werd het door de huidige crisis met zijn confinement. Frankrijk zit helemaal op slot. Angèle kon na werk, nog net terug vanuit Nederland. Met de juiste papieren, zonder toestemming (want niemand brandt zijn handen daar aan), na week wachten op reis, na een gecancelde treinticket, twee gecancelde vliegtickets…. En nu is er alleen toestemming voor weekboodschappen en verplaatsingen vanwege medische redenen. Verder is het #RESTEZCHEZVOUS wat de klok slaat.

Angèle heeft mij om een meer “technische” bijdrage te schrijven voor deze blog,…daar gaat ie.

Ook de verbouwing van het huis in Limoges is dus helemaal tot stilstand gekomen. Het bestellen van de kozijnen hebben we uiteindelijk niet door laten gaan omdat we daarvoor een flink bedrag moesten aanbetalen en het nog maar de vraag is of de (poolse) fabriek na de Corona-crisis nog wel bestaat. Ook de zzp’er die ze zou komen plaatsen is lang niet zeker hierdoor,….Aanvraag van verzwaring water- en electra-aansluiting,… kan ook niet worden voltooid,.. bezoek mag niet ter plaatse,.. dus ff wachten. Tevens kan de  aanvraag vergunning voor aanpassing garagedeur naar een vast kozijn,…niet worden gedaan… en nog geen enkele van de 5 aangevraagde offertes voor elektra en loodgieter binnengekregen,…

Lynde is al vanaf 18 februari niet op school geweest, terra tussendoor 1 weekje. Sindsdien moeten ze dus thuis het huiswerk maken,….  dat is niet mis,… elke dag minimaal 5-6 uur met uitschieters naar boven,……

Les wordt er niet gegeven, leraren volledig digibeet, er worden documenten gestuurd en aan de hand daarvan worden opdrachten gegeven… geen digitale schoolomgeving,…. wat dat betreft best Frans. Ook onze internetverbinding is typisch frans. We hebben internet via het 4G netwerk,…. en dat zat al voor de lock-down flink vol maar nu iedereen thuis moet blijven en werken is het helemaal overbelast,….We gebruiken dus vaak ook onze telefoons als hotspot voor de computers,.. die maken nl. gebruik van het netwerk van Free, de 4G box van bouygues en een andere mobiel van het Orange netwerk,…. op deze manier blijven we “redelijk”digitaal,……

Wat ook heel jammer is,… dit jaar voor het eerst in de franse wandelgids naar santiago,.. meteen al heel veel reserveringen ontvangen.. maar zonder uitzondering zijn alle reserveringen volledig geannuleerd. Het ziet ernaar uit dat we dit jaar zonder pelgrims zullen zitten en ook het vakantie-seizoen is geheel onzeker…… Hopelijk kan Angèle wel terugkomen naar Nederland om haar advieswerkzaamheden in Dronten voort te zetten die ze heeft moeten afbreken.

Maar gelukkig wonen we lekker op de ruimte,.. mogen we weg om de paarden eten te geven en de honden uit te laten en de tuin te verzorgen,……Al die mensen opgesloten in appartementen,…..pfoe,….als je dus in een lock-down terechtkomt kun je toch maar het beste hier zitten,..

Op moment van schrijven is de lock-down (confinement) in ieder geval volledig tot 15 april,.. morgen horen we van Macron hoe het daarna verder gaat. Het aantal besmettingen en doden per dag geeft echter nog niet veel aanleiding tot optimisme. Algemene verwachting is dat het zal worden verlengd. Of de scholen nog zullen beginnen dit jaar is nog onzeker,.. we gaan het zien !

Nou, tot de volgende Blog,..hopelijk kan deze onder betere omstandigheden worden geschreven en is iedereen nog onder ons.

 

Blijf gezond !

 #stayathome; #restezchezvous; # blijfthuis

 

Angèle & Bert

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s