Februari-April 2019

En ook hier werd het voorjaar…

IMG_20190425_202907

Weliswaar via de winter maar ohoh wat deden we weinig. Niet omdat het allemaal niet enerverend was perse maar gelukkig is het toch  ineens alweer begin Mei.

De wintermaanden bestonden vooral uit koud en nat en ongezellig weer waardoor buitenklussen eigenlijk onmogelijk was. We kwamen soms überhaupt amper buiten omdat er gewoonweg niks aan was. De honden (Myla en Shaffy), katten (Rikkie, Lizzy, Bente en 2 naamlozen), kippen en paarden (Chti poon en Anais) dwingen ons dan nog tot enige fysieke arbeid in de buitenlucht maar daar is het dan ook wel mee gezegd. Ternauwernood aan een depressie ontsnapt…. door….

Verjaardagen

 

We vierden er een paar zo in die eerste maanden. Izell was 10 december al 22 geworden. Remo volgende op 20 januari met 21. Terra de 7e februari werd 13 en Lynde 10 dagen later, 15 jaar. Iedereen officieel tenminste puber nu… ‘Omdat we zelf niet door de brievenbus passen’ sturen we getrouw kaartjes en kadootjes, zingen we bij het opstaan en checken we de hele dag de actualiteit. Voor de verjaardag van Terra vierden we hier en France een live feestje. Ome Ron en oma Cilia kwamen er – als verrassing- zelfs voor naar Le lac. Haalden Terra uit school waarvan zij ontzettend schrok, hingen slingers op, aten 3 chocoladetaart van de bakker, kochten een kado (een polaroid direct klaar cameraatje) en deden spelletjes. Een paar dagen later hadden we een tafel vol met Franse vriendinnen en gingen we naar het ijsbaantje in Limoges.

De verjaardag van Lynde viel precies in de Februari-vakantie dus dat werd een Nederlandse partij in Haarlem. Bij gelegenheid kwam het gezin van oma Cilia samen voor een high tea in Hoorn waar beide dames alsnog even jarig waren. En alsof dat nog niet genoeg was, genoten we met z’n achten een social deal  High tea (alweer!) in Haarlem nadat we flink gewandeld hadden in de prachtige Kennemer duinen. Halverwege maart werd Bert alweer 50+. En gelukkig wordt elke verjaardag  nog steeds opgeleukt met kaartjes, kadootjes en berichtjes vanuit Nederland. Merci!

All-focus

Visite

Ondanks het deprimerende weer, hadden we hele gezellige dagen met onze visite. Deze keer ontvingen we Tom en Trudie die voor 3 nachtjes helemaal 1500 km vanuit Oostenrijk gereden waren. De dagen werden nuttig besteed met een stadsbezoek aan Limoges, lekker eten bij een nieuw ontdekt Menu du jour restaurant (hoewel Tom en Bert zich niet aan de formule konden houden en daarmee de rekening toch nog flink opdreven, wat we vervolgens gelukkig weer kado kregen vanwege Bert zijn verjaardag), het bezichtigen van een kasteel (nee, we gaan niet verhuizen maar je weet het nooit. En zeker niet als T&T erbij zijn) en het maken van ontspannen (niet te lange vanwege de skiblessure van Tom) wandelingen. Veel te vlug moesten we weer afscheid nemen.

 

Enkele weken later stopte de Volvo van GertJan Kamerick (10+ jaar niet echt gezien) met aan het stuur Bas Appel (jeugdvriend Obdam en 9 jaar lang RvT-lid bij Stichting JZ). Nadat alle proviand variërend van (de bestelde) broodbakmix en oploskoffie van de (alleen in Nederland verkrijgbaar bij de) Aldi, een enorme bos gekleurde tulpen alsmede de Wiskey voorraad was gelost, kon ‘de rendez-vous’ vormgegeven worden. De inmiddels bij eenieder bekende eigen uien- en pompoensoepen vielen ook bij deze heren in de smaak en verder hadden ze kennelijk weinig nodig. De basisset bestaande uit een tafel, een stoel, elkaar en wiskey bleek hèt succes tot oeverloze en onuitputtelijke diepe en ondiepe groepsgesprekken. Een genot om vanaf de zijlijn (en heel soms even mee mogen doen) mee te maken. Je zult maar wat te melden hebben en er zijn anderen die daar graag naar luisteren en op reageren…. Top.

Met elkaar bezocht het trio een heuse cave alwaar druiven werden verbouwd die vignoblier in de dop, (Al)bèrt ook van plan is te gaan planten in zijn moestuin. Een korte maar hartelijke ontvangst en proeverij maakte enthousiasme los en er werd alvast wat wijn gekocht. Hier worden vanaf Wijngaard Jonker immers pas vanaf 2023 druiven verwacht. Nadat de wijn was goedgekeurd togen de heren naar Rocamadour waar zij de bedevaartsplaats bezochten en een warme lunch genoten. Op de terugweg konden ze nog net het ‘rode dorp’ Colognes-la-Rouge aan doen en wonder boven wonder waren ze ondanks de 500 gereden kilometers niet eens zo laat terug. Gelukkig bleef er genoeg tijd over om nog even te…praten….samen.

Een derde dag (de start was wat langzamer, niemand weet waardoor) stond, na een warme lunch bij La petite chopine in Aix sur Vienne,  Oradour sur Glane (het herdenkingsdorp dat aan het einde van WOII door een vergeldingsactie van Duitsers en Alzassers (!) compleet en inclusief alle inwoners is verwoest) op het programma. We werden er stil van.

 

De bonte avond was voorts weer een groot succes, naar verluid. En de dag erop zwaaiden we ook deze vrienden weer uit…. Zo gaat dat…

Vakantie

In deze periode stond dus ook wat vakantie op de agenda. Eerst in Februari een week naar Nederland. We bezochten vooral opa’s en oma’s en daarnaast moest Angèle 2 dagen werken bij Coloriet, vierden we verjaardagen en werden opticien, dermatoloog en andere ‘deskundigen’ geraadpleegd vanwege het taalgemak. Ook waren er wat klusjes gevraagd. Oma Joke een nieuw bed vanaf Jysk HHW naar Diever, in elkaar zetten, opdekken en overgebleven bed uit elkaar halen en in Haarlem afleveren, in elkaar zetten etc. Ben je zomaar een daggie zoet. In Haarlem wilden de bewoners graag twee wanden met hout bekleden en in modische kleuren schilderen. Zeg, twee dagen. Lynde werd bij OMG genodigd voor nieuwe foto’s en video’s en had daarbij de eerste dag ook nog wat begeleiding nodig. En als je dan even niet oplet, is de vakantie voorbij.

10 april togen we -ditmaal per trein, op verzoek van Terra- opnieuw naar Nederland. Remo en izell haalden ons, met de Kia, bij het Centraal station af en de eerste uitdaging was een feit. 5 personen in de Kia met 4 handbagage koffers en een ruimbagage koffer. Vervolgens vol in de file nog voordat we Amsterdam uitwaren, waarop de gemaakte afspraak in Blokker moest worden afgezegd. Hopeloos. Maar het was voorjaarsvakantie. En in Obdam hing de vlag uit.

Ter inlossing van een 5 jaar oude belofte nl een weekend NY voor het gehaalde HAVO-eindexamen van Izell en een paar dagen (toevallig een tussenstop) natuur in Ijsland voor Remo vanwege ook zijn gehaalde HAVO-eindexamen. Het werd een bijzondere reis waarin het ruige impossante  landschap met zijn ons achtervolgende ‘code geel’, vele watervallen, gletsjers en vulkanen van Ijsland ons versteld deed staan. De daarop volgende drukte in New York was op een hele andere manier maar toch ook indrukwekkend. We bezichtigden en bezochten al hetgeen onze belangstelling had en zo werden deze 10 dagen een onvergetelijke reis….. Met dank aan Grootouders in Obdam, Oma in Hoorn en Karin, Marisha en de van Dijkjes in Aartswoud voor de goede zorgen besteed aan Lynde en Terra, heeft iedereen een mooie tijd gehad.

De dieren

Vlak voor de vakantie stond de week in het teken van de stage van Lynde. Zij zit inmiddels in het laatste jaar van het College en mag zich oriënteren op haar toekomst.  Een beter excuus voor een week lang onder de paarden, is er niet. Chloé, onze paardrij juf, was meer dan bereid om Lynde deze week te ‘hosten’. Daarna begon de voorbereiding op de Galop-examens. Omdat het Franse paardrijsysteem (?)  uiteraard anders is dan het Nederlands…beter waarschijnlijk ;)….begint Lynde opnieuw bij Niveau 1…theorie, dressuur en spring. Maar vanwege haar ervaring mocht ze zich inschrijven voor de eerste 4 niveaus tegelijk. Dus ook 4x zoveel om te oefenen en te bestuderen maar inmiddels dik geslaagd! En zondag de 12e staat de eerste echte crosswedstrijd in de agenda.

Verder is de paardenliefde wel bij Bert (hij rijdt naar lievelust ook op Chti poon) maar minder bij Terra en Angèle aangeslagen. Sterker nog, ook Chloé ontdekte dat Anais niet respectvol genoeg is naar mensen en zeker niet degenen die zelf ook nog wat onzeker is. Daarom gaan we vanaf morgen opnieuw starten met eerst maar eens wat grondoefeningen om elkaar vertrouwen te winnen. Wie weet….

De kippen leggen ‘m aan. Dus aan eieren geen gebrek. Haan 1 (groot en fier en zwart maar als 2e gekomen) wordt wat agressievig en presteert het zelfs om zo nu en dan een voeder of voedster aan te vallen. Dus laarzen aan. Haan 2, het onverwachte resultaat van 2 gekochten kuikens, klein en licht van kleur kukelt minstens even veel en even hard maar komt er verder nog niet aan te pas.

De 5 katten…tjsa…wat heb je eraan…nou ja Rikkie en Lizzy zijn op zich wel lief maar verder…ze leven nog, spelen leuk samen, eten ons arm (Jeaneau kwam na 2 weken oppassen met een rekening van 13euro omdat hij zelf voer had bijgekocht) en de 4 vrouwtjes aan de pil (want echt 5 is the limit). Verder niks te melden.

En Shaff en Myla…ach ja..Shaff onze heerlijke hond…blijft lief en gehoorzaam en blij en geniet enorm van het buitenleven met languit in de zon liggen in het gras en de fijne wandelingen. Myla knapt op qua gedrag en wordt zowaar gehoorzamer en dus leuker…

En uiteindelijk toch nog wel wat werk oppakkend…  zo was daar de tegelklus in Limoges bij nieuwe kennissen Dugas. Zij (vader Bernard, moeder Frederique, zoon PierreWilly met zijn vrouw Manon en hun dochter Noa, en dochter Cannelle met vriend en tevens broer van Manon, Antoinne) wonen en werken in de stad Limoges (overige 3 zonen met gezinnen in Parijs) en verblijven in wisselende samenstelling in hun zomerhuisje bij ons in ‘de straat’. Zo is het gekomen dat we contact kregen en omdat zij werkelijk altijd met raad en daad voor ons klaar staan (‘weten jullie een tandarts want ik heb ineens zo’n kiespijn’, ‘hoe leg ik de sportzaak uit dat we een voetbalvereniging zoeken voor meisjes’ en daarna ‘waar halen we de verplichte verenigingstenues’ tot aan recent nog…hoe stellen we een FBpagina op voor onze herberg en wil je de teksten even corrigeren), wilden we zeerzeker bijdragen aan de nieuwe woning van C&A waar nogal wat werk verricht moet worden. Het werd het tegelen van de badkamer. Zo gezegd, zo gedaan. Vier dagen echt ons best gedaan op de meestal niet al te rechte wanden en nisjes. Klant tevreden. Garantie tot aan de deur. We gaan het zien. Ook waren er wel wat kleinere dingen zoals de buitenboel lappen, het struinen naar gebruikte bouwmaterialen (waaronder heel succesvol hardhouten louvreluiken) en (via de buurman) een prachtig ijzeren toegangshek voor de wijngaard to be.

 

In Haarlem is dus wat geklust. En zelf vind ik dat het resultaat er mag zijn. Het is een heel ander gezicht…die witte granol wanden toen of nu die donkerblauwe houten.

IMG-20190306-WA0010.jpeg

 

 

 

 

 

 

 

Taraa…en de wijngaard. Je verwacht het misschien niet maar das nog niet zomaar wat. Je moet dus 600m2 grond hebben, deze laten testen op allerlei waarden door diverse grondmonsters (zakken met aarde die op 60 verschillende plaatsen en diepten vanaf je terreintje door jou is opgeschept) per post naar een lab te sturen, op grond van de uitslagen het terrein behandelen met zakken kalk en 3 jaar oude mest, bij droog weer waarna het moet gaan regenen, de dan weer gedroogde grond laten bewerken door je buurman met z’n trekker, 600 zorgvuldig geselecteerde soort entstokjes laten bezetten door even zorgvuldig geselecteerde druivensoortplantjes en dan samen je oude vader uit Obdam laten overkomen om deze 1-voor-1 in die inmiddels ‘gouden’grond te plaatsen en vervolgens HEEL HARD BIDDEN voor de ideale omstandigheden om de plantjes te laten wortelen en HOPELIJK IN 4 JAAR TIJD tot enige druifopbrengst uit te laten groeien. En deze DAARNA (na intensieve training en scholing en met begeleiding) tot drinkbaar vocht zien te verwerken….. Proost (nou ja, tegen die tijd dan).

img_20190406_153153.jpg
voorbeeld ter inspiratie…..

De grond is er, de uitslagen ook, de grond bewerkt, de buurman hopelijk morgen en ook morgen worden de plantje verwacht. Angèle zaterdag naar Bordeaux op het vliegtuig voor werk in Nederland en opa met hetzelfde vliegtuig, vanaf Bordeaux ophalen. Wat staat het planten nog in de weg, zou je zeggen? Overigens zijn er nog meer plannen.

Samen met Bob Pavit (een engels ‘digger’, die overigens vandaag in HHW is omdat hij daar een auto gaat kopen om die hier te importeren?) heeft Bert het terras voor het appartement uitgegraven en van een zandbed voorzien, hier mag (deze week?) ook grind in. Er is een footprint gegraven voor de zelf te bouwen kas op de moestuin en de paardenstallen zijn uitgegraven zodat er enige drainage ontstaat door een zandbed voor beiden.

Als je het zo op een rijtje zet, is er toch best nog wel wat gebeurd. Oeff….

IMG_20180905_173840

Start van het pelgrims-seizoen

Ergens eind Maart wandelde hier eerste pelgrim het pad op. Een Nederlandse jonge knul die de ambitie had om sjamaan te worden. Toen viel het even stil maar meldde begin April een jonge Franse dame zich, die na een teleurstellende carrière als advocate, op haar toekomst beraadde. Voorts moesten we later in April een paar verzoekjes afslaan vanwege onze afwezigheid (dat doen we qua planning nooit meer). Maar gelukkig lijkt het allemaal goed te komen want morgen verwachten we alweer de zevende pelgrim van deze week. En voor vrijdag en zaterdag staan er 3 namen in de agenda. Jong, oud, man, vrouw, Frans, Belgisch en Nederlands en (extra leuk voor Bert) Australie…met en zonder aansprekende verhalen, open en gesloten, fit en vermoeid….ze vormen nu alweer een bont gezelschap.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s